วันพุธที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2558

ปฐมบท - มันคือการเริ่มต้นใช่ไหม ?

     นิตยสารยังมีบทบรรณาธิการ หนังสือยังมีคำนำ ซึ่งถือว่าเป็นการแนะนำเนื้อหาทั้งหมดที่ผู้อ่านจะได้เสพ
บล็อคผมก็เช่นกันครับแนะนำตัวกันหน่อย เรียกผมสั้นว่า ...โซโล..... ไม่ใช่นักดาบหัวเขียวปี๋ ลูกเรือกับตัน
หมวกฟางลูฟี่ในการ์ตูนชื่อดังฝั่งญี่ปุ่นเค้านะครับ เอาจริงๆ ผมก็อยากเป็นนักดาบที่เก่งกาจเหมือนกันนะ
หากว่าผมเกิดมาอยู่ในสมัยนั้น ใครจะรู้ว่าจริงๆ แล้วผมอยากทำอะไร จนป่านนี้ผมยังจับตัวไม่ได้เลยว่าสิ่งที่
ผมอยากจะทำคืออะไร จึงต้องลองทำเองซะหลายๆ อย่าง ทั้งลงทุนศึกษางานด้านการถ่ายภาพ ซื้อกล้องตัว
ละครึ่งแสน พอฝึกตัวเองได้ซักพัก จนคิดว่าตัวเองทำได้ดีในระดับหนึ่ง มันก็อิ่มตัว ผมก็คิดว่า ยังไม่ใช่ ต้อง
หาอะไรทำมากกว่านั้น โดยส่วนตัวเป็นคนชอบอ่านหนังสือ ชอบเพ้อฝัน จินตการ ธรรมดาๆ จะไม่ชอบอ่าน
ไม่มีจอมเวทย์ ผู้ใช้ดาบ ธนู หรือปีศาจก็มักจะไม่จับมาอ่าน ..ทำให้ผมอยากจะหันมาศึกษาด้านงานเขียนบ้าง
ผมเคยจะลงนิเทศฯ เพื่อเรียนด้านวารสาร โดยเฉพาะ แต่ก็ชั่งน้ำหนักดูแล้วในรายวิชาที่ต้องลงเรียน ก็ดูจะไร้สาระ
และไม่มีประโยชน์อันใดที่จะลงเรียน .. ก็ต้องพับโครงการนั้นไว้ 
     อื้มเอาแบบนี้ซะ บอกตัวเอง คิดอะไรออกก็เขียนไว้ก่อนในสมุดบันทึกส่วนตัว ยังไม่ปะติดปะต่อเป็นเรื่องก็ได้
แต่มีความคิดอะไรก็จดบันทึกไว้เลย ... อ่านมาจนถึงตอนนี้คงรู้แล้วใ่ช่หรือเปล่าว่าผมตอนนี้สนใจอะไร ...
ปิ๊งป่อง... งานเขียนนั้นเอง จริงๆ ผมก็เขียนในสมุดบันทึกมาได้ซักพักแล้วครับ แต่มันไม่คล่องตัวเพราะปัญหาเรื่อง
การพกพา ก็เลยคิดว่า เอ๊ยมันมี สมุดบันทึกส่วนตัวออนไลน์ เมื่อหลอดไฟเปิด มือ และสมองก็เริ่มทำงาน แต่
แค่คิดในหัว มันก็เขียนออกมาไม่ได้หรอกครับ มันไม่ง่ายอย่างที่ ใครๆ เค้าบอกไว้จริงๆ แต่สิ่งหนึ่งที่พอจะบอก
ได้ว่าผมนั้น สุดท้ายแล้วคงจะต้องการแค่การอยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไรก็ได้ เพราะนั่นอาจจะเป็นความต้องการสุดท้าย
จริงๆ ของชีวิต ชีวิตหนึ่งบนโลกใบใหญ่ ใบนี้ ..... 
     บันทึกความคิดของผมจะมั่วไปทำอารมณืที่อยากจะเขียน ... ผมเชื่อว่าต้องมีใครซักคนบนจักรวาลนี้
เป็นแบบเดียวกับผม แล้วคุณจัดการกับชีวิตยังไงครับ? มีความสุขกับชีวิตไหม? ...... Let's Share     
ว้าว .... การได้เริ่มต้นเขียน หรือได้เริ่มต้นทำในส่งที่คิดไว้ ความรู้สึกมันโคตรดีเลยอ่ะ ...
เป็นเหมือนกันหรือเปล่าครับ ตอนนี้แค่ได้เริ่มเขียนอะไรซักอย่างก็ทำให้รู้สึกดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
แน่นอนเมื่อหว่านพืชต้องหวังผล..จะมีหรือทำอะไรลงไปโดยไม่หวังสิ่งที่ได้กลับคืนมาเลย
ที่ผ่านมาผมได้รับกลับในสิ่งตรงกันข้ามมาเสมอ ... ครั้ังนี้ที่ผมสนใจเขียนบล็อค
หวังว่าผมจะไม่หวังอะไรจากมันเลยได้จัง ผมเหนื่อยและผมก็อยากจะแค่ แชร์ในสิ่งที่คิด 
(ไร้สาระเป็นส่วนใหญ่) คงต้องใช้คำยอดฮิตในช่วงนี้ "เอาตามที่แกสบายใจแล้วกัน" 
*****